Ο θάνατος της Γωγώς Μαστροκώστα μετά από πολυετή μάχη της με τον καρκίνο συγκίνησε πολύ όλη την Ελλάδα. Μία γυναίκα που με δύναμη και αξιοπρέπεια κατάφερε όλα αυτά τα χρόνια να σταθεί με δύναμη και κουράγιο απέναντι στο τέρας μεγαλώνοντας τη κόρη της μαζί με τον σύντροφο ζωής Τραϊνό Δέλλα. Μερικές σκέψεις που με συγκλόνισαν και με προβλημάτισαν, μετά την είδηση του θανάτου της.
Δύο άνθρωποι που μας δίδαξαν την μάχη, την αγάπη και την αφοσίωση
Η Γωγώ Μαστροκώστα έφυγε από τη ζωή και η αλήθεια είναι ότι λόγω της ηλικίας μου, ήξερα πολύ λίγα πράγματα τόσο για εκείνη όσο και για την μάχη που έδωσε. Γνώριζα ότι νοσούσε, αλλά αγνοούσε ότι πριν 18 χρόνια, έφερε στον κόσμο το κοριτσάκι της και την ίδια στιγμή, έμαθε ότι πάσχει από καρκίνο. Πόσο δύσκολο είναι για μία γυναίκα να μαθαίνει ότι κινδυνεύει να πεθάνει, τη στιγμή που φέρνει στο κόσμο ένα παιδί το οποίο είναι υπό τη προστασία της.
Όλοι οι καλοί γονείς και δε οι μητέρες έχουν πολύ έντονο το ένστικτο “να προστατέψω το μικρό μου, να μην το αφήσω μόνο του“. Γι’ αυτό και οι περισσότεροι γονείς σταματούν τις τρέλες της νιότης όσο χρονών κι αν είναι όταν φέρνουν στο κόσμο ένα παιδί.
Υπάρχουν μάλιστα θεωρίες που υποστηρίζουν ότι παρότι ο καρκίνος είναι μία συγκεκριμένη αρρώστια, με συγκεκριμένες εξετάσεις και δυσκολίες αντίστοιχα, οι ασθενείς που νιώθουν ότι αν φύγουν κάποιος πολύ σημαντικός για εκείνους θα κινδυνεύσει, αντέχουν παραπάνω. Για μένα αυτά τα 18 χρόνια η Γωγώ Μαστροκώστα άντεξε και έδωσε τη μάχη της, ώστε το παιδί της να μη μείνει μόνο του.
Ή τουλάχιστον χωρίς τη μαμά του. Αν το σκεφτούμε έτσι, η ιστορία της είναι ακόμη πιο συγκινητική. Μιας και έχασα τη μαμά μου πρόσφατα από καρκίνο, καταλαβαίνω πώς νιώθει αυτή η κοπέλα. Καταλαβαίνω όμως ότι και η δική μου η μαμά, έφυγε όταν της είπα ότι θα τα καταφέρω. Κάτι που τόσους μήνες στο μυαλό μου δεν το είχα τυχαίο.
Δείτε ακόμα Γωγώ Μαστροκώστα: Η σπαρακτική ανάρτηση της Μαρίας Καλαβρία για το θάνατο της
Γενικά η ιστορία της Γωγώς Μαστροκώστα μου θύμισε πολύ την δική μας ιστορία, αν και η Γωγώ (αν μου επιτρέπεται να χρησιμοποιώ το μικρό της όνομα) πάλεψε για πολλά περισσότερα χρόνια από ότι η δική μου η μαμά. Δεν ήταν μόνο η γενναιότητα που έδειξε, το πώς κατάφερε να σταθεί δίπλα στη κόρη της, το πώς κατάφερε να νικήσει τον καρκίνο τόσες φορές αυτά τα 18 χρόνια.
Ήταν και το γεγονός ότι δίπλα της είχε έναν άνθρωπο σαν τον Τραϊνό Δέλλα. Ένας άνθρωπος που στάθηκε δίπλα της στα δύσκολα και στα εύκολα. Που ήλπιζε μέχρι και τη τελευταία στιγμή ότι θα γίνει το θαύμα. Που δεν τα παράτησε. Πράγματα που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα, όμως δυστυχώς δεν είναι. Γιατί δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που λένε ότι σ’ αγαπάνε, αλλά όταν τους έχεις πραγματικά ανάγκη αποφασίζουν ότι δεν είναι αρκετά δυνατοί για όλο αυτό.
Όμως ο Τραϊνός Δέλλας στάθηκε δυνατός σε αυτό. Ο ένας βοηθούσε τον άλλον. Εκείνος της έδινε κουράγιο κι εκείνη του έδινε αισιοδοξία. Είναι πολύ σημαντικό να βρίσκεις ανθρώπους στη ζωή σου που να σε αγαπάνε με τέτοιο τρόπο. Η ιστορία τους είναι κάτι που ξεπερνά τον καρκίνο. Είναι μία ιστορία αγάπης, αφοσίωσης, εμπιστοσύνης.
Ελπίζω μέσα από τη καρδιά μου τόσο ο κύριος Τραϊνός Δέλλας όσο και η κορούλα τους να βρουν ξανά το κουράγιο και τη δύναμη να χαμογελάσουν. Έχουν πολλή αγάπη μέσα τους κι αυτό δεν γίνεται να μην τους βγει σε καλό. Καλό ταξίδι στο Φως κυρία Γωγώ Μαστροκώστα. Γίνατε παράδειγμα, ακόμη και σε γυναίκες που δεν σας γνώρισαν ποτέ προσωπικά. Ακόμη και σε ανθρώπους που δεν πρόλαβαν να σας γνωρίσουν ούτε στη τηλεόραση.
Σχετικά άρθρα:
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου χωρίς τη γραπτή άδεια από τον εκδότη.
